Πέμπτη, 4 Οκτωβρίου 2012

κανονες οδικης αρχιδομαλακιας

γκαντέμη ελληνάρα γρουσούζη σε μισώ τόσο πολύ που προσπαθείς να μου κάνεις κλύσμα το "σωστό" σου λάθος και απαξιώνεις παγκόσμιους κώδικες οδικής εν προκειμένω συμπεριφοράς. αλλαγή λωρίδας σε μια Γαλατσίου πιο τίγκα πεθαίνεις [συχνό το φαινόμενο, οδηγοί απαραίτητα προετοιμασμένοι και συμφιλιωμένοι με την ιδέα ότι το γαμήσι προβλέπεται από πάραπολύ έως "δεν την παλεύω άλλο, φτάνει"]. φλας πουθενά. του παίζεις λίγο φώτα, που στην επίσης παγκόσμια οδική γλώσσα σημαίνει "είσαι μαλάκας. αλλά ας μην το κάνουμε θέμα". στο επόμενο φανάρι σκάει δίπλα μου με κατεβασμένα ντέλα τα παράθυρα και όλα τα τάματα και τα σταυρουδάκια να κάνουν γκλικι-γκλον από δίπλα, επίπεδο συγκέντρωσης στο ύφος του μαλάκα υπό το μηδέν. φοράω ακουστικά και ενώ μανουριάζω ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ στο να τα βγάλω aka να ακούσω τις κλαπαρχιδιές του ίσως και κάνα γαμωσταύρι έτσι γιατί προφανώς έχει νεύρα, τον αναγκάζω λέει να επαναλάβει το πολύ σοβαρό που μου είπε την πρώτη φορά που φόραγα τα ακουστικά και με λέει κουφή. το επόμενο πολύ σοβαρό επιχείρημά του ήταν "τι μου παίζεις φώτα λες και βρισκόμαστε στην εθνική". η λογική μου λιγοψυχάει αλλά βρίσκει το κουράγιο, πολύ ευγενικά να του πει "βασικά, όταν αλλάζουμε λωρίδες, φροντίζουμε να ενημερώνουμε τους γύρω μας με τα φλας". "και τι με πέρασες για μεθυσμένο? δεν είδα?", "εσύ είδες, εγώ [σε] είδα?" από το να γίνει καμία στραβή, απλά βγάλε ένα φλας for future reference και for fucks sake δηλαδή αρχοντοχωριάτη μου.
αρχοντοχωριάτης-λογική σημειώσατε 10-0.
είναι κάποιο άνθρωποι που ομολογουμένως κάνουν τα λόγια και τις λέξεις και τις προτάσεις και τα ουσιαστικά και τα επίθετα να φαίνονται πολύ λίγα μπροστά στην βλακεία που τους κυβερνάει. αλλά αυτός εκεί, να έρθει να ζητήσει τα ρέστα, να κάνει τον μικρότσαμπουκά του, να πατήσει και το γκάζι μετά ότι εκνευρισμένος, να γυρίσει σπίτι, να γαμωσταυρίσει την γυναίκα του ή την μάνα του [διόλου σπάνιο φαινόμενο στις μέρες μας] και μετά να ρίξει και ένα ρέψιμο για εξιλέωση.
αχ σας μισώ τόσο πολύ και ναι δεν το κρύβω θέλω να εξαφανιστείτε από προσώπου γης όλοι εσείς οι τάχα μου έξυπνοι, οι τάχα μου μάγκες, οι τάχα μου πολλά βαρύ και όχι, ή ακόμα καλύτερα θα ήθελα να έχω εφαρμόσει την θεωρία μου με το μπαστούνι του baseball και να πουλάω τρέλα αβέρτα.
καλά δεν στην έχω πει την θεωρία-μεγαλύτερη-φαντασίωση-μου-στον-πλανήτη? χαμός! άκου, θέλω να αγοράσω ένα μπαστούνι του baseball λοιπόν, όπως το Αμέρικα φυσικά όπου όλα λύνονται μαγικά στην όψη και την απειλή αν θέλεις ενός μπαστουνιού, και σε όποιον μου κουνιέται να βγαίνω από το αμάξι μου τάχα μου σχιζοφρενείς, να ανοίγω το πορτ-μπαγκαζ και με ύφος χιλίων κυβικών αρχιμαλακά να βγάζω το μπαστούνι μου και να βαράω ντουγρού προς το μέρος του. είμαι σίγουρη ότι στην όψη θα χεστούν οι περισσότεροι και εκεί που θα με παρακαλάνε με κλάματα να τους λυπηθώ [όλα αυτά μες την μέση του δρόμου ε? κανένα φανάρι] θα του πετάω το τσιτάτο μου χαρωπή [έχω σκεφτεί το "η βία δεν είναι λύση", "η Λία δεν είναι Βίσση" ή μπορεί να χρησιμοποιήσω κάτι του στυλ "πες όχι στα ναρκωτικά", θα αυτοσχεδιάσω] και θα τους κάψω τον εγκέφαλο.
αυτό.
τι εννοείς δεν είναι brilliant?

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου